Tożsamość mężczyzny

Posted by on 31 stycznia 2012 in Męska sprawa | 0 comments

Tożsamość mężczyzny

Tożsamość mężczyzny

Dziś role mężczyzny – męża, kochanka i ojca – przechodzą tak wiele przemian, że musi on na nowo określić, kim jest, dokąd zmierza i czego naprawdę potrzebuje. Pragnie zrozumieć, jaka jest jego rola w związku, i sam także chce być zrozumiany.

To mit, że mężczyźni nie lubią rozmawiać o sprawach osobistych. To nawet więcej niż mit – to społeczny nakaz: prawdziwi mężczyźni nie ujawniają swoich uczuć, tłumią je i nie muszą odkrywać, kim naprawdę są. Społeczeństwo dostarcza mężczyznom innych wzorców i większość kształtuje swoje życie zgodnie z nimi. Tacy mężczyźni zaczynają określać siebie mianem „macho”, „wspaniałego kochanka”, „żywiciela rodziny” albo „męża”, „oddanego syna’, „troskliwego ojca’. Nie mają pewności, kim są naprawdę i czego się od nich wymaga. Większość wkłada mnóstwo energii w to, by zachować swoje kruche poczucie tożsamości w znacznej mierze ukształtowane przez społeczne wyobrażenia i nakazy. Wielu drogo za to płaci.

 co robić żeby mieć erekcje

Ani mężczyźni, ani kobiety nie wiedzą, kim mężczyzna jest naprawdę – jakie są jego podstawowe potrzeby, fantazje czy nieuświadomione kompleksy, co go porusza i co faktycznie uszczęśliwia. Niewiele wiemy o tym, co tworzy męską tożsamość ani jak się ona kształtuje. Zakładamy, że mężczyźni przyjmują takie same wzorce, mają identyczne aspiracje, że ich stosunek do kobiet i związków jest podobny. Tymczasem nic nie może być dalsze od prawdy.
Żeby zrozumieć dzisiejszego mężczyznę, musimy najpierw przyjrzeć się temu, jak kształtuje się męska tożsamość, oraz dowiedzieć się, czego potrzeba, by utrzymać i rozwijać swoje prawdziwe „ja”. (Powszechnie uważa się, że jeśli wszystko układa się tak, jak powinno, mężczyźni identyfikują się ze swoimi ojcami, przejmując od nich wzorce zachowań, marzenia i cechy charakteru. Dzięki takiej identyfikacji ojciec zostaje dowartościowany i uznany, syn zaś zyskuje w jego oczach).

Zdaniem psychoanalityka freudysty dr Roberta Jay Berka pomyślne rozwiązanie problemów wynikających z kompleksu Edypa (syn rywalizuje z ojcem o względy matki) następuje, gdy syn przestaje uważać matkę za pierwotny obiekt miłości i zaczyna identyfikować się z ojcem. Chłopiec oddziela się wówczas od matki, zyskuje ojca i, zasadniczo, także siebie. To stanowi podstawę wszystkich późniejszych stosunków między mężczyznami, pozwala także mężczyźnie znaleźć pewnego dnia własny obiekt miłości.

Nie trzeba dodawać, że wielu młodych mężczyzn nie ma ojca, z którym mogłoby się zidentyfikować, a nawet jeśli mają, często decydują się go odrzucić. Mężczyźni ci mogą nie akceptować pewnych zachowań ojca ze względów charakterologicznych albo z powodu pewnych genetycznych predyspozycji. Być może bliżsi są im inni członkowie rodziny, w tym także kobiety.

Czasem młodzi mężczyźni, ze względu na to, jacy są, nie spełniają oczekiwań swoich ojców albo nie odpowiadają ich wyobrażeniom o tym, jaki powinien być mężczyzna. Niektórzy synowie ujawniają te cechy ojca, które on sam odrzucił, co przyczynia się do powstawania między nimi dystansu i powoduje konflikty. Nic jednak nie jest przesądzone. Kształtowanie się złożonej tożsamości jest nieprzerwanym procesem, na który wpływ ma wiele czynników.

 

Odnaleźć w sobie Dzikusa

 

Inny pogląd na kształtowanie się męskiej tożsamości ma Robert Bly. Odwołuje się on do modelu Junga:
Może trochę potrwać, zanim syn przezwycięży wczesny, pierwotnie negatywny stosunek do ojca. Psychika uporczywie trzyma się tej wczesnej początkowej percepcji.

Niektóre matki wysyłają sygnały, że to, co związane z ojcem jest konwencjonalne, zimne i bezduszne. Mężczyzna musi potem skonfrontować się z tymi głęboko zakorzenionymi negatywnymi wyobrażeniami. Jeśli nawiąże kontakt z ukrytym w sobie Dzikusem (swoim prawdziwym „ja”), będzie mógł czerpać z tego siłę, co pozwoli mu żyć autentycznie.

Będzie wówczas w stanie wykrzyczeć, wypowiedzieć swoje pragnienia i położyć kres temu, co negatywne. Nie oznacza to skłonności do dominacji ani przedmiotowego traktowania innych. W rzeczywistości te zachowania pojawiają się, gdy Dzikus nie może się ujawnić. Staje się substytutem pierwotnej siły natury, której mężczyźni musieli się wyrzec.

Wielu mężczyzn dąży do tego, by zintegrować wszystkie elementy własnego „ja” oraz by odnieść sukces – w tym celu muszą dostosować się do standardów – a jednocześnie uznać dziką cząstkę swojej natury. To zadanie wydaje się tak trudne, że wielu innych nawet nie próbuje mu sprostać. Jung omawia podstawowe problemy integracji wszystkich aspektów osobowości. Twierdzi, że: „Nic nie zagraża bardziej związkowi człowieka z jego podświadomością niż życie pełne sukcesów. Sprawia ono bowiem, że zapomina on o swojej zależności od świata wewnętrznego?.

Mężczyzna, który odnosi sukcesy w świecie, uważa, że musi sprostać wyłącznie wyzwaniom stawianym mu przez świat – tylko w ten sposób stanie się mężczyzną. Według Junga taki kompleks bycia bohaterem świadczy o ambiwalentnym stosunku do matki, która symbolizuje podświadomość. By stać się prawdziwym bohaterem, mężczyzna musi zerwać pierwotną więź z matką albo odrzucić podświadomy, intuicyjny, żeński pierwiastek swojej osobowości i przejąć kontrolę nad swoim losem, a być może także nad losem innych.

Jeśli uważnie przyjrzymy się temu modelowi męskiej tożsamości, wiele się na temat mężczyzn dowiemy, zrozumiemy ich opór wobec miłości, która dla nich oznacza ponowne podporządkowanie się kobiecie.
W procesie kształtowania się tożsamości istotne są nie tylko związki z rodzicami. Wielu mężczyzn zatrzymuje się na pewnym etapie lub uparcie powraca do jakiegoś okresu. Ktoś, kto w pewnym wieku doświadczył traumy albo zaniedbał niezbędne dla rozwoju zadania, nie może posunąć się naprzód. Jak powiedział wielki filozof Soren Kierkegaard: „Duchowo, intelektualnie i psychicznie większość mężczyzn nigdy nie przekroczy piętnastu lat”.

Bez względu na to, który punkt widzenia przyjmiemy, jedno jest pewne: kształtowanie się osobowości jest i musi być procesem nieprzerwanym. Kiedy człowiek dorasta, spotyka nowych ludzi, zdobywa nowe doświadczenia – wszystko to zmienia jego samego i jego sposób postrzegania świata. Może się więc zdarzyć, że odrzuci pewne wzory postępowania, które wcześniej akceptował, może też spotkać ludzi, których cechy zechce sobie przyswoić.
Istnieje wiele aspektów osobowości, które niemal krzyczą, by je dostrzec i wyrazić. Na różnych etapach ludzkiego życia dominują różne cechy. To, kim jesteśmy i kim możemy być, ciągle się zmienia, nasze możliwości są nieograniczone. Co więcej, kształtowanie się tożsamości jest procesem ewolucyjnym. Możemy i musimy się rozwijać, by ciągle od nowa i w coraz większym stopniu poznawać siebie.

 

Przegląd osobowości:

Męska tożsamość

Oto kategorie, które pozwolą lepiej zrozumieć różne cechy męskiej psychiki. Żaden mężczyzna nie należy wyłącznie do jednej kategorii, lecz łączy w sobie cechy wszystkich. W różnych momentach naszego życia dominują różne cechy naszej psychiki.

Grupa A: Wojownik, Bohater, Awanturnik

Grupa B: Kochanek, Marzyciel, Piotruś Pan

Grupa C: Kontroler, Perfekcjonista, Nałogowiec

Grupa D: Mędrzec, Guru, Prorok

Grupa E: Prawdziwy Facet!

Kobieta może spróbować ocenić, jaki typ reprezentuje jej mężczyzna, odpowiadając na serię pytań.

 

Pytania

Każde pytanie trzeba ocenić w skali od 1 do 4, przyjmując, że kolejne liczby oznaczają:
1. Nigdy
2. Czasami
3. Często
4. Zawsze

  1. Czy często mówi o ludziach, z którymi się liczy i którzy wiele dla niego znaczą?
  2.  Czy często krytykuje siebie lub innych?
  3. Czy kocha przyrodę i spędza czas na łonie natury?
  4. Czy lubi wyzwania i czuje się zmęczony albo znudzony, gdy nic się nie dzieje?
  5. Czy często doszukuje się w wydarzeniach głębszego sensu?
  6. Czy często wraca do osób lub zdarzeń z przeszłości?
  7. Czy jego zainteresowanie jest zmienne, raz wzrasta, a raz maleje? Czy stale szuka nowych bodźców?
  8. Czy czuje się swobodnie, kiedy próbuje nowych zajęć albo odwiedza nowe miejsca, w których nigdy wcześniej nie był?
  9. Czy żąda, żebyś zachowywała się w określony sposób i wiele od ciebie wymaga?
  10. Czy często jest zamyślony albo czymś zaabsorbowany?
  11. Czy radzi sobie z nieprzewidzianymi wydarzeniami?
  12. Czy jego związki są długotrwałe? Czy utrzymuje stare przyjaźnie?
  13.  Czy wymaga od życia więcej, niż ono mu daje?
  14. Czy dużo czasu spędza ze swoją matką?
  15. Czy planuje, jak spędzicie razem czas?

 

Odpowiedzi

 

Grupa A: Wojownik, Bohater, Awanturnik
W pytaniach 1, 4, 7 – 12 punktów
Mężczyzna, który w tych pytaniach otrzymał 12 punktów, dobrze pasuje do tej kategorii. Składową częścią jego podstawowej osobowości jest tęsknota za tym, by być kimś więcej, niż jest, podejmować wielkie wyzwania i wykonywać ważne zadania. To może być dla niego zachętą do działania i powinno zostać uwzględnione w jego życiowych planach.

Grupa B: Kochanek, Marzyciel, Piotruś Pan
W pytaniach 3, 14, 15 – 12 punktów
Taki mężczyzna potrzebuje więcej intymności niż inni. Wysoko ceni piękno i chętnie wdaje się w romanse. Czasem trudno mu przyjąć na siebie odpowiedzialność. Woli dobrą zabawę.

Grupa C: Kontroler, Perfekcjonista, Nałogowiec
W pytaniach 2, 6, 9 – 12 punktów
Taki mężczyzna skupia się na tym, aby kontrolować swoje życie zewnętrzne. Często jest to efekt braku zrozumienia, czym jest prawdziwa tożsamość i jakie możliwości kontroli zapewnia. Taki mężczyzna powinien pozwolić sobie na więcej luzu i nauczyć się koncentrować na sobie.

Grupa D: Mędrzec, Guru, Prorok
W pytaniach 5, 10, 13 – 12 punktów
Taki mężczyzna pragnie zrozumieć sens swojego życia i chce żyć w całej pełni.

Grupa E: Prawdziwy Facet!
W pytaniach 8, 11, 12 – 12 punktów

Taki mężczyzna jest naturalny, autentyczny, umie żyć z innymi ludźmi. Udało mu się już zintegrować wszystkie części swojego „ja” albo pogodzić się z nimi.

 

Odkrywanie siebie

 

Żeby odkryć, kim jest naprawdę, i umocnić swoje „ja”, mężczyzna musi wybrać się w podróż w poszukiwaniu siebie. Musi dotrzeć do własnego wnętrza i przestać żyć wyłącznie w zgodzie z nakazami z zewnątrz. Człowiek, który zdecyduje się podjąć taką podróż, nauczy się słuchać swojej intuicji, marzeń i uczuć i szanować je.

Nauczy się, jak akceptować własne doświadczenia i dowie się, że to w nim samym tkwi źródło odpowiedzi i wskazówek. Całe jego życie będzie odtąd przygodą, dzięki której z każdym dniem będzie bliższy prawdy o sobie samym.

Potrzeba bycia doskonałym w oczach innych

 

Kiedy komuś wciąż powtarza się, że jest najlepszy, najmądrzejszy albo najgrzeczniejszy, może odebrać to jako ukryte żądanie. Oczekuje się od niego, że sprosta wyobrażeniom innych – tożsamość narzuca mu się z zewnątrz.

(…) Sartre, wielki francuski filozof egzystencjalista i pisarz, omawia ten fenomen w biografii Geneta: „Przypisujemy więcej realności temu, czego uczą nas inni, niż temu, czego sami się uczymy. Człowiek bierze więc to, co myślą o nim inni, za rzeczywistość, a to, kim jest naprawdę, uznaje za pozór. Wynikają z tego wyłącznie kłopoty”.
Skąd wiemy, ile jesteśmy warci? Co sprawia, że coś osiągamy? Uczucia? Działania? A może pełne miłości spojrzenie innych i świadomość tego, ile dla nich znaczymy? Jeśli poznajemy siebie tylko z zewnątrz, wciąż potrzebujemy potwierdzenia i uznania. W ten sposób może się zdarzyć, że spędzimy całe życie, przeglądając się w oczach innych. (…)

Życie pod osłoną maski

 

Wielu mężczyzn żyje zamkniętych w zbroi i ukrytych pod przyłbicą, i nawet tego nie zauważa. Gnani potrzebą odgrywania ról mogą nawet nie mieć wyboru. Boją się, że przestaną odróżniać, co jest prawdą. Tymczasem niezwykle ważne jest, by zatrzymać się i poznać siebie. To pozwala pozbyć się stresu i uzależnień.

 

ZAPAMIĘTAJ!

 

  1. Większość mężczyzn ma jedynie mgliste pojęcie o tym, kim są naprawdę i co jest dla nich ważne. Poświęcają życie na to, by utrzymać kruchy obraz samych siebie.
  2. Efektem patrzenia na siebie oczami innych jest cierpienie i brak poczucia stabilności. Prawdziwa tożsamość ukryta jest wewnątrz.
  3. Identyfikacja z ojcem lub jego odrzucenie odgrywa istotną rolę w tym, jak mężczyzna postrzega siebie.
  4.  Mężczyzna powinien odnaleźć w sobie Dzikusa _ istotną część siebie – i nie kierować się w życiu wyłącznie społecznymi oczekiwaniami i zewnętrznymi wymogami.
  5. Niektórzy mężczyźni zatrzymują się na pewnym etapie rozwoju albo też uparcie powracają do pewnego okresu, zwłaszcza jeśli doświadczyli traumy. Muszą ją przepracować, inaczej nie będą mogli dalej się rozwijać.
  6. Mężczyzna mocno związany z matką próbuje stać się takim mężczyzną, do jakiego ona świadomie albo nieświadomie tęskni. W ten sposób chce zdobyć jej miłość.
  7. Nieautentyczne „ja” (czyli fałszywe poczucie tożsamości) powstaje, kiedy próbujesz żyć zgodnie z wyobrażeniami, obawami i potrzebami innych, gdy chcesz sprostać społecznym oczekiwaniom. Opierając swoje życie na takiej podstawie, nigdy nie zaznasz spokoju. Będziesz żyć, by dorównać wyidealizowanemu wizerunkowi, który często opiera się na nienawiści do samego siebie.
  8. Dopóki nie pogodzisz się ze sobą i nie zaakceptujesz tego, kim naprawdę jesteś, nigdy nie staniesz się tym, kim zamierzasz być.

 

zobacz PDF

Brenda Shoshanna „Czego mężczyzna nie może (a chciałby) powiedzieć” (fragmenty)

wydawnictwo AMBER

www.amber.sm.pl

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przeczytaj poprzedni wpis:
Wdychaj energię, wydychaj stres

Wdychaj energię, wydychaj stres Z pewnością często zdarza ci się „odetchnąć z ulgą”, „stęknąć z wysiłku”, „wstrzymać oddech w napięciu”,...

Zamknij